Virtus mihi in astra et ipsos fecit ad superos iter

Virtus mihi in astra et ipsos fecit ad superos iter

Dum Roma stabit, mundus stabit

Saepe sub paupere tecto ingenium habitat

Nulla sine Deo mens bona est

In sedecimo

Magis creditur duobus testibus affirmantibus, quam mille negantibus

At |sperate deos memores fandi atque nefandi

Cotidie damnatur, qui semper timet

Dii deaeque! quam male est extra legem viventibus! quidquid meruerunt, semper exspectant

Medium tenuere beati

Quod sequitur, fugio; quod fugit, ipse sequor

Status quo ante

Tibi et igni

Beneficia eo usque laeta sunt, dum videntur exsolvi posse

Matura dum libido manet

Ergo bibamus!

Post tres saepe dies vilescit piscis et hospes

Nam qui mentiri aut fallere insuerit patrem aut audebit, tanto magis audebit ceteros

Aut liberi aut libri

Velle non discitur

Lapsus calami


Menu

Nec quod fuimusve sumusve cras erimus
Crudelis lacrimis pascitur, non frangitur
In usum
Doctor Irrefragabilis
Ducunt volentem fata, nolentem trahunt
Num custos fratris mei sum ego?
Homo est animal coniugale
Habet venerationem iustam, quidquid excellit
Quid alii faciant, ipsi viderint!
Homo diluvii testis
Aut liberi aut libri
Quos leges exilio affici volunt, exules sunt, etiamsi solum non mutarunt
Divitiae et honores incerta et caduca sunt
Semper plus metuit animus ignotum malum
A.E.I.O.U. = |Austriae est imperare orbi universo
Circulus in demonstrando
Eheu, quam brevibus pereunt ingentia fatis
Numquam expletur divitiarum satis
Quo non ars penetrat
Virtus altissimum locum in homine et maxime excellentem tenet