Virtus hominem iungit Deo

Virtus hominem iungit Deo

Consentire videtur, qui longo tempore patitur

Ius summum saepe summa est malitia

Barba crescit, caput nescit

Ne quid detrimenti iustitia capiat

Argumentum ad verecundiam

Pro futuro

Bonum est, quod secundum naturam est

Homo est animal sociale

Ad cogitandum et agendum homo natus est

Dono dedit

Divitiisne homines an sunt virtute beati?

Quod erat demonstrandum

Bona fama in tenebris proprium splendorem obtinet

Non est ad astra mollis e terris via

Iniurias etiamsi ulcisci possumus, tamen oblivisci malle debemus

Irremeabilis unda

Nulla est igitur haec amicitia, cum alter verum audire non vult, alter ad mentiendum paratus est

Homo multarum litterarum

Sine amicis vita tristis esset

Quid est libertas? potestas vivendi, ut velis


Menu

Deus vult
Sine ira et studio
Christus vincit, Christus regnat, Christus imperat
Longius aut proprius mors sua quemque manet
Generosi animi et magnifici est iuvare et prodesse
Furiosi nulla voluntas est
Vir bonus semper tiro
Volens et potens
Ad exemplum
Argumentum a maiori ad minus
Quod non potest, vult posse, qui nimium potest
Mors quid est? aut finis aut transitus
Laudatur ab his, culpatur ab illis
Etsi enim suus cuique modus est
Actio in distans
Res, non verba
Omnia fui et nihil expedivit
Mulier cupido quod dicit amanti, in vento et rapida scribere oportet aqua
Avarum irritat, non satiat pecunia
Contentum esse suis rebus maximae sunt certissimaeque divitiae