Mirabile dictu

Mirabile dictu

Virtus nihil habet praestantius, nihil quod magis expetat, quam honestatem, quam laudem, quam dignitatem, quam decus

Nervus probandi

Timeo hominem unius libri

Argumentum pessimi turba

Crudelis lacrimis pascitur, non frangitur

Quid est agrum bene colere? bene arare; quid secundum? arare; quid tertio? stercorare

Bene est, cui Deus obtulit parva, quod satis est, manu

Gravius nocet, quodcumque inexpectatum accidit

Nanum cuiusdam Atlanta vocamus

Me tamen exstincto fama superstes erit

Terminus ante quem

Quaere peregrinum, vicina rauca reclamat

Alterum pedem in cymba Charonis habere

Nigro dies notanda lapillo

Corpus delicti

Est difficilis cura rerum alienarum

Animosa nullos mater admittit metus

Damnosa quid non imminuit dies?

Hoc est vivere bis, vita posse priore frui

Crescit in adversis (sub pondere) virtus


Menu

Affirmantis est probare
Heu, senibus vitae portio quanta manet!
Ingenium caeleste suis velocius annis surgit
In sudore vultus alieni
Quod erat faciendum
Virtus est perfecta ratio
Patriae fumus igne alieno luculentior
Avarum irritat, non satiat pecunia
Omnis vita supplicium est
Saeculi, non hominis, virtus
Nam fuit ante Helenam cunnus deterrima belli causa
Leve fit, quod bene fertur onus
Mihi adhaerere Deo bonum est
Quid essent leges sine moribus?
Barbarus has segetes habebit
Homo res sacra
Sapientis est mutare consilium
Vigilate et orate
Longa vetustas destruit, et saxo longa senecta nocet
Alterum pedem in cymba Charonis habere