Id facere laus est, quod decet, non quod licet

Id facere laus est, quod decet, non quod licet

Pro publico bono

Domus propria domus optima

Patiens, quia aeternus

Regressus ad infinitum

Sapientis iudicis est semper cogitare, quid lex cogat

Gloria in excelsis Deo |et in terra pax hominibus bonae voluntatis.

Bonus eventus

Primo falli incommodum est, secundo stultum, tertio turpe

Nec temere, nec timide

Totus mundus agit histrionem

Quod est violentum, non est durabile

Dies irae

Ad litem

Risum teneatis, amici?

Sine amicorum benevolentia neque in adversa neque in secunda fortuna vivere possumus

Saepe sub nomine pacis bellum latet

Pareatis!

Nihil difficile amanti

Qui parti civium consulunt, partem neglegunt, rem perniciosissimam in civitatem inducunt, seditionem atque discordiam

Volo, non valeo


Menu

Ciceronianus es, non christianus
Ferox gens nullam vitam rati sine armis esse
Et |propter vitam vivendi perdere causas
Quidquid est, quamvis amplum sit, id certe parum est tum, cum est aliquid amplius
Sed iam nox humida caelo praecipitat |suadentque cadentia sidera somnos, sed si tantus amor casus cognoscere nostros, incipiam
Saepe aliud volumus, aliud optamus
Alpha et omega
Tempus dolorem lenit
Nihil homini certum est
Licet superbus ambules pecunia, fortuna non mutat genus
Quidquid in altum fortuna tulit, ruitura levat
Omne solum forti patria est, ut piscibus aequor
Avidis, avidis natura parum est
Omne solum forti patria est, ut piscibus aequor
Pro domo (sua)
Beati mites, quoniam ipsi possidebunt terram
Fortior est qui se, quam qui fortissima vincit moenia
Errantem per agros ignorantia viae melius est ad rectum iter admovere quam expellere
Ne perdiderit, non cessat perdere lusor
Ad usum externum