|
Saepe calamitatis solatium est nosse sortem suam
Inertis est nescire quid liceat sibi
Rei militaris virtus praestat ceteris omnibus
Da spatium tenuemque moram, |male cuncta ministrat impetus
Vae victoribus
Pauper ubique iacet, dives ubique placet
Ad meliora tempora
Hodie Caesar, cras nihil
Purus et insons, ut me collaudem, vivo carus amicis, causa fuit pater his
Sunt pueri pueri, pueri puerilia tractant
Ingenium caeleste suis velocius annis surgit
Lapsus calami
Circulus in definiendo
Vir bonus, dicendi peritus
Dulcibus est verbis mollis alendus amor
Quid stultius quam incerta pro certis habere, falsa pro veris?
Homo est animal bipes rationale
Advocatus diaboli
Sinite parvulos venire ad me
Homo alieni iuris
|
Menu
Saepe tacens vocem verbaque vultus habet
Errat, qui cum capiti mederi debet, reduviam curat
Cura dabit faciem, facies neglecta peribit
Famam extendere factis, hoc virtutis opus
Do, ut des
Nihil difficile amanti
Beati mortui, qui in Domino moriuntur
Homo est dominus membrorum suorum
At mihi paupertas vel ob hoc laudanda videtur, quod nec fur illi nec ferus hostis abest
Quid autem vides festucam in oculo fratris tui, et trabem in oculo tuo non vides
Ad arbitrium
O, tempora, o mores
Frons animi ianua
Argumentum ad misericordiam
Philosophia medetur animis, inanes sollicitudines detrahit, cupiditatibus liberat, pellit timores
Da spatium tenuemque moram, |male cuncta ministrat impetus
Mundi est propria virtus
Scientia vinces
Bene sentire recteque facere satis est ad bene beateque vivendum
Tertium quid
|